Żywienie pozajelitowe stosowane jest wtedy, kiedy pacjent nie może przyjmować pokarmów drogą naturalną lub przy użyciu przetok do żołądka lub jelita. Według medycyny, jest to jedno z najważniejszych odkryć, które może poprawić jakość i długość życia pacjentów. Najdłużej żywieni pacjenci w Polsce żyją już 18 lat, korzystając z żywienia pozajelitowego.

Czym jest żywienie pozajelitowe?

To powszechna metoda, którą stosuje się u pacjentów, mających zaburzenia odżywiania i wchłaniania. Drogą dożylną podaje się niezbędne do życia składniki odżywcze, takie jak białko, węglowodany, tłuszcze, pierwiastki śladowe, witaminy i elektrolity. U zdrowego człowieka wchłaniane są one przez przewód pokarmowy. Składniki te podawane są chorym w formie jałowych płynów.

Typy żywienia pozajelitowego

Możemy wyróżnić kilka typów leczenia, w zależności od podawanych preparatów odżywczych oraz zapotrzebowania na dane składniki:

  • leczenie infuzyjne - w tym wypadku przetaczane są wyłącznie elektrolity, aby zapewnić podstawowe zapotrzebowania i wyrównać straty,
  • żywienie pozajelitowe częściowe - przez żyłę obwodową podawane są elektrolity, roztwory aminokwasów oraz kalorie. Taka kuracja trwa od 5 do 7 dni,
  • całkowite żywienie pozajelitowe - tutaj dostarcza się przy pomocy specjalnych aminokwasów i bezpośrednio do układu żylnego wszystkie potrzebne składniki odżywcze, a więc: aminokwasy, cukry proste, emulsje tłuszczowe, elektrolity, witaminy i pierwiastki śladowe.

Kto musi korzystać z żywienia jelitowego?

Żywienie pozajelitowe stosowane jest w wielu poważnych schorzeniach, które uniemożliwiają spożywanie posiłku droga naturalną. Można tu wymienić:

  • poważne schorzenia jelitowe, jak np. zapalenia jelit, martwica jelit czy choroba Leśniewskiego-Crohna,
  • zwężenie przełyku po oparzeniach chemicznych,
  • choroby nowotworowe, które doprowadziły do wyniszczenia organizmu i problemów z trawieniem lub zaburzeń układu pokarmowego,
  • okres po operacjach przeprowadzanych na przewodzie pokarmowym,
  • brak chęci przyjmowania posiłków doustnie przez pacjentów, np. przy anoreksji czy innych chorobach psychicznych.

Powikłania i możliwe skutki uboczne

Również żywienie jelitowe niekoniecznie musi być w 100% bezpieczne. Powikłania mogą być związane z obecnością cewnika lub mogą mieć podłoże metaboliczne. Te pierwsze to m. in. posocznica, przypadkowe nakłucie tętnicy czy odma opłucnowa. Z drugiej strony barykady mamy hiperglikemie, hipokaliemie i hiposfatemie.

Czy pacjent żywiony pozajelitowo musi być odizolowany?

Wielu osobom wydaje się, że pacjenci żywieni pozajelitowo są nieustannie pod kroplówką i nigdy nie wychodzą ze szpitala czy z domu. Jednak taka metoda żywienia wcale nie izoluje chorego od społeczeństwa. Pacjenci mogą dobrze funkcjonować w życiu codziennym. Może nie jest to w pełni normalne funkcjonowanie, ale z pewnością nie przeszkadza w pracy, w podróżowaniu, założeniu rodziny czy nawet uprawianiu sportów, dostosowanych do stanu zdrowia pacjenta. Wystarczy, że pacjent przejdzie na tryb żywienia nocnego.

Więcej informacji o żywieniu pozajelitowym, znajdziecie na stronie: zywieniemaznaczenie.pl.



ARTYKUŁ PARTNERA

Najpopularniejsze
Zdrowie

Sposób na alergię

Alergia na przestrzeni lat stała się dolegliwością, która otrzymała miano choroby cywilizacyjnej. Alergenem może być niemal każdy czynnik występujący w naszym środowisku.
Reklama
Zdrowie

Aerozol do gardła

Problemy z gardłem nękają nas nie tylko podczas infekcji wirusowych czy bakteryjnych. Ale też w okresie jesienno-zimowym, kiedy rozpoczyna się sezon grzewczy a w miastach pojawia się smog.
Uroda

Makijaż permanentny brwi czy henna?

Objętość oraz ładny kształt brwi stanowią wynik długofalowej i konsekwentnej pielęgnacji. Niestety, brwi wielu Pań są z natury cienkie, przerzedzone i mają niewyraźny kształt.
Sport

Siłownia w domu – czy to jest możliwe?

Wchodząc do klubu fitness, masz poczucie, że nie pasujesz do tego miejsca? Wstydzisz się ćwiczyć przed osobami szczuplejszymi od siebie i powtarzasz w duchu, że nigdy nie będziesz tak szczupły jak koleżanka przemierzająca kolejne kilometry na bieżni?
Nauka

Woda morska na katar – czy ten preparat naprawdę działa?

Woda morska to specyfik znany już od wielu lat, pomocny w leczeniu kataru i problemów z drogami oddechowymi. Zawiera mieszaninę naturalnych pierwiastków, m.in. miedzi, cynku, żelaza, selenu czy potasu. Jest bezpieczny i dla dorosłych i dla dzieci.
Dieta

Czy ze zdrową dietą można przesadzić?

Zdrowy styl życia jest „trendy”. Półki sklepowe uginają się pod ciężarem zdrowych przekąsek, ekologicznych i bezglutenowych produktów oraz smakołyków w wersji light, dzięki którym nie przybierzemy na wadze, a zaspokoimy apetyt na słodycze.
Reklama
Hemoroidy - Leczenie i operacje
Plastyka powiek