Refundacja in vitro w Polsce — jakie warunki należy spełnić?

Niepłodność dotyka miliony par na całym świecie i stanowi poważny problem medyczny. Od 1 czerwca 2024 roku rządowy program refundacji in vitro umożliwia parom skorzystanie z finansowania procedur wspomaganego rozrodu, na co przeznaczono 250 mln zł. Jego głównym celem jest równy dostęp do metody zapłodnienia pozaustrojowego dla osób zmagających się z niepłodnością.

Kto może skorzystać z refundacji in vitro?

Program refundacji in vitro w Polsce jest dostępny dla par, które spełniają określone kryteria. Do programu mogą przystąpić:

  • pary pozostające w związku małżeńskim lub nieformalnym związku partnerskim;
  • pary, u których stwierdzono niepłodność lub które nieskutecznie leczyły się przez co najmniej 12 miesięcy przed zgłoszeniem do programu, co jest udokumentowane medycznie;
  • pary posiadające kriokonserwowane zarodki, utworzone w ramach wcześniejszych procedur in vitro.
  • pary, które otrzymały pozytywną opinię psychologiczną o gotowości do rodzicielstwa niegenetycznego w przypadku dawstwa nasienia, oocytów lub adopcji zarodka.

Program uwzględnia również kryteria wiekowe pacjentów podczas kwalifikacji:

  • kobiety do 42. roku życia, jeśli korzystają z własnych komórek jajowych lub dawstwa nasienia;
  • kobiety do 45. roku życia, jeśli korzystają z dawstwa oocytów lub zarodków;
  • mężczyźni do 55. roku życia.

Kryteria wykluczające z programu

Uczestnictwo w programie refundacji in vitro wiąże się z koniecznością spełnienia określonych kryteriów kwalifikacyjnych. W sytuacji gdy para nie spełnia warunków, takich jak odpowiedni wiek czy wymagana dokumentacja medyczna, może zostać wykluczona z programu. Przeszkodę stanowią również czynniki medyczne, które uniemożliwiają przeprowadzenie procedury zapłodnienia pozaustrojowego, zajście w ciążę lub urodzenia dziecka. Pod uwagę brana jest także nieodpowiednia reakcja na stymulację jajeczkowania, która stanowi przeciwskazanie do dalszego udziału w programie. Ponadto, jeśli para zdecyduje się na pisemną rezygnację z udziału w programie, również zostanie automatycznie wykluczona.

Co obejmuje refundacja in vitro?

Program refundacji in vitro obejmuje możliwość skorzystania z 6 indywidualnych procedur wspomaganego rozrodu. Każda zakwalifikowana para może liczyć na:

  • maksymalnie 4 cykle zapłodnienia z własnymi komórkami jajowymi lub dawstwem nasienia;
  • maksymalnie 2 cykle zapłodnienia z oocytami od dawczyń;
  • maksymalnie 6 cykli zapłodnienia z adopcją zarodków.

Refundacja in vitro a zabezpieczenie płodności na przyszłość

Refundacja in vitro nie ogranicza się jedynie do wsparcia par starających się o dziecko. Program obejmuje również zabezpieczenie płodności dla pacjentów onkologicznych. Osoby przed lub w trakcie leczenia onkologicznego mogą skorzystać z możliwości zamrożenia swoich komórek jajowych lub plemników, co pozwala na zachowanie szans na potomstwo w przyszłości.

Do programu mogą być zakwalifikowane kobiety do 40. roku życia oraz mężczyźni do 45. roku życia. W ramach refundacji onkopłodności pacjenci mogą pobrać, zamrozić i przechowywać komórki rozrodcze przez cały okres trwania programu, czyli do 31 grudnia 2028 roku. Po tym czasie koszty przechowywania będą ponosić pacjenci.

Gdzie można skorzystać z dofinansowania in vitro?

Program refundacji in vitro obejmuje cały kraj, zapewniając równy dostęp do leczenia niepłodności dla par z różnych regionów Polski. Jednym z miejsc, gdzie można skorzystać z rządowego wsparcia, jest Klinika Leczenia Niepłodności TFP Fertility. To placówka znana z wysokiego standardu opieki medycznej i nowoczesnych metod leczenia. Dysponuje zaawansowanym sprzętem i zespołem doświadczonych specjalistów, co pozwala na kompleksową opiekę nad pacjentami.

Aby skorzystać z refundacji, można skontaktować się bezpośrednio z kliniką TFP Fertility. Personel placówki przeprowadzi pacjentów przez cały proces — od kwalifikacji do programu, przez wszystkie etapy leczenia, aż po zakończenie procedury.